de aard van de werkelijkheid ís verandering

Osho – Heraclitus houdt van het symbool van de rivier, Boeddha houdt van het symbool van de vlam. Dat symbool van de vlam is nog subtieler. De vlam lijkt hetzelfde maar is het niet. Elk moment is hij aan het verdwijnen, de oude gaat en de nieuwe komt eraan. Boeddha zegt dat wanneer je in de avond een kaars aansteekt, en je het ‘s morgens uit blaast – denk dan nooit dat het dezelfde kaars is. Dat kan niet. De hele nacht heeft het gebrand en gebrand en gebrand. De hele nacht verdween de vlam en verdween en verdween, en een nieuwe vlam werd voortdurend geleverd. Maar het verschil tussen de twee vlammen – de oude ging uit en de nieuwe kwam op, na de kloof – het is zo subtiel dat je het niet kunt zien.
Boeddha zegt: “Het zelf dat geboren wordt zal niet sterven – het is reeds overleden. De persoon zoals je geboren werd en de persoon zoals je zal zijn wanneer je komt te overlijden zijn niet dezelfde. “Boeddha zegt:” Het is hetzelfde continuüm, maar niet hetzelfde. “De vlam in de avond en de vlam in de ochtend vormen hetzelfde continuüm dezelfde reeks vlammen, maar niet hetzelfde zelf. De Ganges ziet er hetzelfde uit, het is niet hetzelfde. En alles verandert …

De aard van de werkelijkheid ís verandering

Bestendigheid is een illusie

 

En dit is een dieper inzicht dan die van de hindoes “. Dit is de diepste ooit bereikt … want het denken zou graag een permanent huis hebben, permanente een stevige bodem hebben, permanente wortels bezitten. Bestendigheid is bedrieglijk, het lijkt zo omwille van de gelijkheid van de dingen. Uw gezicht blijft hetzelfde in de avond en de ochtend, dus we denken dat je dezelfde persoon zijn. U was hier gisteren, eergisteren, je gezicht lijkt hetzelfde, maar ben je hetzelfde?
Toen je vanmorgen naar me toe kwam was je anders, je bent al veranderd. En wanneer je vertrekt ben je al niet meer dezelfde persoon – omdat je naar mij luisterde en iets anders in je aangegaan is. Jij zelfbent al veranderd. Nieuwe rivieren vallen in de Ganges, nieuwe beekjes, nieuwe stromen. Ik ben in je gestroomd. Hoe kun je nog hetzelfde zijn? Je zal nooit meer hetzelfde zijn. Dat is onmogelijk. Elk moment komen miljoenen stromen in je bewustzijn. Je steekt de weg over en een bloem glimlacht – de bloem verandert je. En een koude wind steekt op en geeft je een koel bad – de wind verandert je. En dan komt de zon op, en je voelt warmte – de zon is je aan het veranderen. Elk moment is alles aan het veranderen, en er is geen permanente gebeuren.
Wat gebeurt er als je dit kan begrijpen? Als je dit kunt begrijpen, wordt dit de grootste manier om het ego te laten vallen. Als alles verandert, waarom zou je dan nog ergens aan vastklampen? En zelfs door je vast te klampen kun je veranderingen niet stoppen. Je kunt de rivier niet stoppen. Het stroomt! Stoppen is onmogelijk. En omdat we het leuk om dingen te stoppen, om ze permanent, creëren we een hel om ons heen. Niets kan worden gestopt. Vanmorgen hou ik van je – wie weet wat er morgen ochtend zal gebeuren? Maar je wilt liefde stoppen: zoals het is vanmorgen is, moet het morgen ook zijn. Als je je er stevig aan vast klampt en het stopt, ben je dood. Over morgenochtend weet niemand iets- het is het onbekende, het onverwachte.
U kunt alleen verwachtingen hebben als zaken permanent zijn. Als er niets blijvend is verdwijnt verwachting. Als er geen verwachting kan zijn omdat de dingen bewegen, in beweging zijn en zich verplaatsen, hoe kan je dan gefrustreerd zijn? Als je verwacht, is er frustratie. Als je geen verwachting hebt, is er geen frustratie. Je verwacht omdat je denkt dat dingen blijvend zijn. Niets is blijvend.
Bron – Osho Book “The Hidden Harmony”

 

 

Osho 06.08.1971

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *