isaac shapiro

mijn ontmoetingen met

Isaac Shapiro en Meike

In december 2002 ontmoette ik Vijai Shankar, een Indiase Satsang leraar, het was in Roermond. Mijn eerste ontmoeting met een man uit de Advaita Vedante traditie.

Hier leerde ik een vrouw kennen, onze zielen reageerden op elkaar. Vanuit dit contact ontstond een ontmoeting die ik je hier wil vertellen. Het veranderde en verdiepte mijn leven. Een bevestiging waarnaar ik zocht.

In januari 2003 toonde deze vriendin een video aan mij van twee mannen: Ramana en Papaji. Met een innerlijke schok en ontroerd aangedaan zat ik naar deze video’s te kijken.

Nadat mijn hart al eerder openging voor Osho en zijn onderricht voor het Hart, had ik zoiets niet meer meegemaakt!

Die stilte en voelbare waarheid die deze mensen vertegenwoordigen, zelfs via beeldmateriaal was en is voor mij een intense beleving van de Bron van mijn Bestaan. Ik vroeg deze vriendin -ik ben haar zeer dankbaar voor wat ze me liet zien- of deze mannen nog leefden? Het antwoord was: “nee”! “Wat jammer, ik kom dus te laat”, zei ik nog.

Toen liet ze me een video zien van een man die met een vrouw zat te praten. Het was een opname van een Satsang/Ontmoeting in Amsterdam. Wat me opviel was dat tijdens dit gesprek soms lange stiltes vielen.

Ik heb vele therapeuten, psychologen en counselors zien werken tijdens mijn opleidingen en eigen sessies, deze manier van communiceren was voor mij ongekend. Deze man raakte me diep en ik riep ontroerd uit: “Dit is geen therapeut!”, en ik begreep echt niets van wát hij deed. Nooit gezien, nooit meegemaakt.

Weer welden tranen uit mijn ogen, diepe ontroering en eerbied voor wat ik zag en hoe dat ‘gesprek’ verliep. Deze man was in gesprek met een vrouw die serieuze levensvragen, angsten en verwarringen uit haar leven met hem besprak. Hij ging daar met een ongekende schoonheid mee om.

Op mijn terugkerende vraag “of déze man nog leefde?” antwoordde zij met: “dit is Isaac Shapiro, ja hij leeft komt al jaren lang voor het geven van Satsang’s en Retreat’s naar Nederland! Ik kende deze woorden niet en vroeg door.

Bingo, hier is dan de man die ik al jaren zocht. De roep om een levende leraar van jaren terug was hiermee beantwoord. Hij is er en bereikbaar, wist ik nu. Het innerlijk besluit was al genomen en dit bleek ook deze keer sterker dan de geluiden van mijn ‘ego-denken’. Ruim één jaar lang nam mijn denken nog de tijd om te treuzelen en listen te verzinnen om deze man, dit wonder voor de Ziel te vergeten! Toen viel er een besluit en in april 2004 ging ik naar Amsterdam om hem te ontmoeten. Ik was er rijp. Eindelijk een man waarvan ik ‘wist’ dat hij mij verder kon leiden.

Ondanks een voelbare angst in me of ik wel de juiste vragen en slimheid etc. wist op te brengen, besloot ik vóórdat ik in Amsterdam aan kwam dat ik het podium op zou gaan om vlak bij hem te komen zodra ik de kans kreeg.

Zo geschiedde. Wat je intentie is dat zal gebeuren! Zal dit bedoeld worden met ‘je op het pad ‘de Tao’ begeven?

Het werd een geweldige ervaring en slechts het begin van een steeds diepere ontmoeting met de Waarheid van wie Ik Ben.

Die avond in April, zal ik nooit vergeten.

Ik ging op een stoel zitten, ca. anderhalve meter tegenover hem en om de een of andere reden werd er niets gezegd enkel keken we elkaar in de ogen. Ik begreep niet wat de bedoeling ervan was en nog minder wat er zou gaan gebeuren. Al snel ontstond er een enorme warmte in mijn lichaam en ging mijn hart overuren maken!

Ik dacht nog even dat er een truck met me werd uitgehaald, dat er iets achter dat gordijn achter me moest zijn dat deze sensaties bewerkstelligden. Mijn gezond verstand wist me nog net te vertellen dat dát niet mogelijk was!

Isaac deed niets, keek me enkel aan, lurkend aan zijn bak koffie. Bij mij ging na enige tijd de storm liggen en op dat moment vroeg Isaac of er iets opkwam om over te praten!? Ik was perplex en kon aanvankelijk mijn gedachten niet gebruiken. Was hij in staat mijn gedachten te lezen? Wat wist hij van me?

Het blijkt dat bij hem het vermogen is ontwikkeld om met zijn lichaam en zijn energieveld te voelen wat er bij de ander aan energie gebeurd.

Nu begrijp ik, na al die jaren van ontmoetingen, dat het de afstemming is geweest van mijn energieveld op de zijne. De ‘gewone man / vrouw’ heeft een ander trilling dan een gerealiseerd mens. Een mens die in de staat van Kaivalya leeft, gewoon mens en toch iets bijzonders. “Zoek eerst het Koninkrijk Gods . . .” Isaac en Meike leven hieruit.

Er is bij hen niemand ‘in therapie’. Zoiets bestaat niet vanuit de realiteit van Zijn. Het is daardoor een vriendschappelijke ontmoeting om de Waarheid omtrent jezelf en het leven dat je leeft te onderzoeken en te ont-dekken. Je te realiseren dat er geen problemen zijn, enkel ideeën uit de wereld van denken en voelen. Hiermee kunnen we leren leven wanneer het juiste inzicht hierover aanwezig is. Niets moet, alles ligt open. Het Bestaan kent alle mogelijkheden.

Enkele weken later heb ik een twee weken Retreat met Isaac en Meike, zijn partner, gevolgd.

Hier onderging ik een transformatie. Ook Meike heeft me daarbij uitstekend geholpen, door haar stille aanwezigheid. Ik noem haar ‘De Stille Kracht’. Een enorm liefdevol mens.

Sindsdien ben ik ieder jaar een week in de Retreat geweest en heeft mijn stilte zich verdiept. Problemen, die ik maar al te goed kende, zijn vervaagd in de momenten dat ze opkwamen en ik geen interesse meer had om ze als een probleem te zien. De energie van Meike, Isaac, alle vrienden die aanwezig waren (ca. 100 -120 mensen per Retreat) en alle onzichtbare maar wel voelbare krachten van gerealiseerde wezens hebben mij geholpen mezelf te realiseren (te herkennen) tot het niveau dat er nu is. Ik vertrouw erop, omdat dit de natuur van het Bestaan is, en merk dat dit zich verder verdiept.

Isaac en Meike zijn een ‘stille aanwezigheid’ – een Niet-iets. Daarbinnen kan alles opkomen dat menselijk is, echter hzij wordt er niet door verstoord. Dát is aanwezig zijn in het HierNu. Wat Isaac voor mij vooral is? Een vriend, evenals Meike dat is. In 2004 werd de retreat door de documentairemaakster Kim Landstra opgenomen met een camera ploeg. Het was mijn eerste retreat.  Dit werd tot een documentaire gemaakt met de naam ‘The Silence’. In 2006 werd deze door de NCRV televisie uitgezonden. Voor méér, zie hier.

Weten wie je werkelijk bent en van daaruit ‘thuis te zijn’ is het belangrijkste dat een mens kan ‘overkomen’ in zijn of haar leven, van daaruit ontstaat alles dat waarde heeft. Dit in tegenstelling tot het maatschappelijk weten wie je bent, dat ook een zekere waarde heeft. Alleen jammer dat deze ‘waarde’ ophoudt te bestaan bij de dood van je lichaam. Je ideeën neem ‘je’ mee, want jij als wezen bent energie en dat bestaat voort. Het hechten aan gedachten en emoties vormt het karma, het voortgaan als persoon dat steeds weer dezelfde dingen doet. Enkel bewustzijn van wat je doet en wat je bent doorbreekt dit.

Al met al hebben deze ontmoetingen mij enorm geholpen meer aanwezig te zijn in mijn dagelijks leven en in de counseling sessies die ik met mensen heb. Het is een verrijking en verdieping te weten Thuis te Zijn.

Deze staat van Zijn maakt dat het werk dat ik aanbied in de vorm van Kaivalya Counseling, aan diverse mensen de gelegenheid heeft gegeven om de aanraking met ZichZelf voelbaar te maken. En dit is het eerste dat belangrijk is. Jezus noemt het: “Zoek eerst het Koninkrijk Gods, en de rest wordt je geschonken”. En zo voelt het leven na deze ervaringen voor mij ook!

Isaac en Meike zijn voor mij een ‘stille aanwezigheid’ – een Niet-iets. Wat Isaac voor mij vooral is? Een vriend, evenals Meike dat is.

In 2004 werd de retreat door de documentairemaakster Kim Landstra opgenomen met een camera ploeg. Het was mijn eerste retreat.  Dit werd tot een documentaire gemaakt met de naam ‘The Silence’. In 2006 werd deze door de NCRV televisie uitgezonden. Voor méér hierover, zie hier.

Isaac en Meike, zijn een levende uitnodiging om waarheid omtrent jezelf te ontdekken. Mis het niet.

=========

Isaac Shapiro: wat is de ‘ik’?

=========

The Silence
Een documentaire van Kim Landstra uit 2004.

 

“The way consciousness functions is the same for all of us
When there is a movement to try to not experience what we are already experiencing, then there is a sense of ‘ I
This ‘ I ’ which doesn’t exist, then tries to do something to help

What a joke!”

————-

(“De manier waarop bewustzijn functioneert is bij ieder van ons hetzelfde. Zodra er een beweging opkomt om niet te ervaren wat we reeds ervaren, dan is er al een gevoel van een ‘ik’. Dit ‘ik’, dat niet bestaat, tracht dan iets te doen om behulpzaam te zijn.

Wat een grap!”)

—————–

Deze documentaire is een persoonlijke ontmoeting met Isaac Shapiro en de impact van zijn ontmoetingen.

========

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *