leven in relatie

Gedachten en emoties komen voort uit ons denken, maar van wat voor stof is het denken gemaakt? Is het een entiteit of uitsluitend een proces; is het stoffelijk, of droomachtig? Als je de aard van het denken kent, zul je pas in staat zijn de problemen in je leven op te lossen. Als je individuele problemen tracht op te lossen is dat gedoemd te mislukken – dat is absoluut zeker. In feite bestaat er geen individueel probleem; denken is het probleem. Als je een of ander probleem hebt opgelost, zal je dat niet helpen want de essentie blijft onaangetast.

Het is net als onkruid wieden, bladeren opruimen, takken snoeien. Zolang je het zaad  en de boom niet uitroeit zal het altijd weer nieuw onkruid, bladeren en takken doen groeien. Er zal zelfs meer takken en onkruid groeien omdat de kern niet aangepakt werd. Het gevecht tegen uitdijend gewas is zinloos. Zo ook met onze dwangmatige emoties en gedachten. Depressiviteit en zwaarmoedigheid zijn daar bijzondere voorbeelden van. Wil je het probleem van het denken aanpakken met antidepressiva? Kijk goed, je zal zien dat ge gebruikers er van doods zijn! Ze zijn bezig zichzelf te vernietigen, niet hun gedachten, niet hun emoties. Zodra de medicijn inname stopt, komt alles weer terug. De doodsheid blijft hangen.

Door te vechten met gedachten en emoties verlies je energie, tijd, leven en de boom van ellende, al dan niet verdoofd, wordt sterker en sterker, dikker en dichter. Je begrijpt niet wat er gebeurt: je werkt toch zo hard en probeert het ene probleem na het andere op te lossen en de problemen groeien, worden groter en nemen in aantal toe. Dit is het terrein van psychotherapie en psychiatrie. Geen werkelijk inzicht in de materie, wel heel veel etiketten. Zowel op hun veronderstelde ‘ziekten’ als op hun dozen met pillen etc. Als er één probleem is ‘opgelost’, komen er tien voor in de plaats, zeker na stoppen van de zgn. medicaties. Mijn advies is om geen individuele problemen op te lossen – ze zijn er niet, want het denken zelf is het probleem.

Doordat het denken ondergronds verborgen is, is het zo moeilijk te doorgronden. De kern van alle ellende is verborgen in ons denken, en dát is niet duidelijk zichtbaar. Wanneer er een probleem op je weg komt, is het bovengronds, je kunt het zien – daarom word je erdoor misleid. Het is niet de oorzaak maar de buitenkant van een diepere reden.

Wees er zeker van dat het zichtbare niet de kern is; de kern blijft altijd onzichtbaar, de kern is altijd verborgen. Vecht nooit met het zichtbare, anders vecht je met schaduwen. Je zult je leven verspillen, er zal geen enkele transformatie in je leven plaatsvinden. Dezelfde problemen steken keer op keer de kop op. Observeer je eigen leven en dan zul je zien wat ik bedoel. Dit is geen theoretische beschouwing over het denken, ik heb het alleen over het ‘feitelijke’ ervan. Dit is het feit: denken moet worden opgelost. We zouden nieuwe inzichten over het denken moeten verwerven om hier dieper in door te dringen. De Wijzen zoals boeddha’s, christus’en, zen meesters zij hebben dit opgelost door aan het denken te ontstijgen. Hun identificatie met het denken, met de persona is opgelost. Dat wat wij van hen zien is enkel een buitenkant en een gedrag waar zij om lachen. Slechts als je dicht genaderd bent kun je hun geur ruiken; hun buitengewoon zijn proeven. De uitnodiging van hen aan ons is om hen dicht te naderen, de onwetendheid en angsten te overstijgen en dan de laatste stap zelf te nemen. De ultieme stap naar Zijn.